Archief van Van Houten

Elke ochtend haal ik een prop krantenpapier uit mijn brievenbus. Dat is dan de nieuwe NRC Handelsblad. Het nieuwe formaat maakt dat de krant de reis van Nederland naar België niet meer kan afleggen zonder ernstige schade op te lopen. Ik zou die prop het best meteen in de prullenmand gooien waar hij zo duidelijk [...]

Het zal u niet verbazen dat ik voor Khadaffi ben. Ja, ik houd het maar op deze pittoreske schrijfwijze van zijn naam, want het is juist de pittoreske Khadaffi die ik zo leuk vind. Gelukkig ben ik geen politicus en ik hoef dus geen verantwoording af te leggen voor dit standpunt. Ik herken me eerder [...]

Alle media praten over de dood van Elizabeth Taylor. Zo had ze het gewild, zo is het gebeurd. Maar ik was niet zo kapot van die vrouw. Toen ze jong was, was ze wel aantrekkelijk, maar mijn natte droom heeft ze nooit kunnen worden – ik weet niet eens precies waarom, misschien vond ik haar [...]

Ik schreef onlangs een korte recensie van Kameraad Baron. Een reis door de verdwijnende wereld van de Transsylvaanse aristocratie van Jaap Scholten voor een Belgisch blad. Omdat de ruimte daar beperkt was, kon ik allerlei niet zeggen dat ik graag gezegd had. Ik ga proberen dat nu te zeggen, als ik er weer in kan [...]

Het windt me altijd op als ik achter me het klakken van vrouwenhakken hoor. Maar ik raak gauw opgewonden door iets dergelijks – minder door voetballen en wielrennen. Als jongetje vond ik het woord ‘maîtresse’ al buitengewoon prikkelend. Uit de aard der zaak mag dat geklak niet door laarzen veroorzaakt worden. In mijn heilstaat zouden [...]

Mijn zoontje is vier. Hij is in opstand gekomen. Om te beginnen vindt hij het voedsel dat hem wordt voorgezet, ondermaats. En voorts beschouwt hij zijn huidige optreden als ‘een actie voor meer democratie’. Hij is namelijk van oordeel dat hij meer inspraak dient te hebben in de besluitvorming hier ten huize. Dat mijn vrouw [...]

In ‘Brandpunt’, geloof ik, was een reportage over ‘regionale roem’: over B-artiesten die lokaal wat probeerden te bereiken, in de hoop uiteraard ooit nationaal door te breken. Het was aandoenlijk – precies zoals de makers wilden. Een open doeltje. Geregeld werd aan die carnavalszangers gevraagd waarom ze nu wel beroemd wilden worden. Er kwam dan [...]

Ik ben nog van de drankgeneratie. Hasj heb ik wel eens gebruikt, maar ik ben er niet voor gewonnen indertijd. Hoewel ik me er een paar keer prettig van heb gevoeld – ik herinner me dat ik een beetje high om vier uur op een zomerochtend van het atelier van de schilder Veldhoen naar huis [...]

De eerste mevrouw Claus is overleden, Elly Overzier. Men noemt haar ‘de eerste muze van Hugo Claus’, maar zij was zonder het te weten ook een beetje mijn muze van het eerste uur. Op school, in de zesde klas gymnasium in Nijmegen, bewonderden we Claus. Dat had meer met glamour dan met literatuur te maken. [...]

Om niet aangewezen te zijn op het armzalige boekenaanbod in België, in het bijzonder in Vlaanderen, en om kennis te nemen van Duitse uitgaven, ga ik nogal eens naar Aken. Daar heb je de gigantische Mayersche Buchhandlung, deel uitmakend van een keten die heel Nordrhein-Westfalen en zelfs nog meer in haar ijzeren greep heeft. In [...]

Nee, niet de tassen, maar de schrijver. De schrijver heeft het wel een beetje verkorven bij onze intelligentsia, omdat hij constant pleitte voor het Engelse imperialisme. En als je in verband met kolonialisme van the white man’s burden spreekt, hoef je natuurlijk niet meer op de sympathie van Adriaan van Dis te rekenen – ik [...]

Wat een drukte allemaal over dat kindermisbruik. Als de mensen nu eens begonnen hun kinderen thuis te houden en ze niet af te zetten bij kinderdagverblijven en in internaten. De misdaad begint bij het verwaarlozen van wezens die je zelf op de wereld hebt gezet. Natuurlijk zouden de moeders dan geen reusachtige carrières moeten maken. [...]