De Commissie Gelijke Behandeling, werktuig van de islam
Er is waarschijnlijk geen schijnheiliger overheidsinstelling te bedenken dan de Commissie Gelijke Behandeling, die een uitvloeisel is van de in 1994 bedachte Algemene wet gelijke behandeling, maar het hangslot blijkt te zijn voor de islam. Want lezers, heeft de Commissie Gelijke Behandeling zich ook gebogen over het merkwaardige doch discriminatoire feit dat de islam wel hoofddoeken bij vrouwen voorschrijft, maar mannen met een fris opgeschoren hoofd laat dartelen als hitsige vogels in het voorjaar? Over ongelijke behandeling gesproken. Zodra de hoofddoek in het vizier is, staan de dames en heren van de Commissie Gelijke Behandeling klaar om groot geschut in te zetten. Zo werd geleidelijk de hoofddoek als religieuze uiting waar het geloof beslist niet zonder kan, als voldongen feit geaccepteerd, hoewel er talloze islamitische meisjes en vrouwen zijn die er geen dragen en kennelijk ook geloven. Die mogen dan in de islamitische paradijzen en Britse wijken waar de islam de scepter zwaait naar het leven worden gestaan. Maar dit is Nederland in het jaar 2011, en blijkt nota bene de overheid met de Commissie Gelijke Behandeling de vroege middeleeuwen in te willen voeren om de islam ter wille te zijn.
Als een winkelier het belieft zijn klanten zonder religieuze uitingen te willen ontvangen en bejegenen, dan staan de dames en heren van de Commissie Gelijke Behandeling meteen klaar om deze uiting van geestelijke vrijheid in de kiem te smoren. Je zou zeggen, gelijke behandeling impliceert ook dat niet alleen een moslim het recht moet hebben zich als moslim te tooien, maar ook niet-moslims het recht moeten hebben in hun eigen bedrijf uit te maken welk vlees ze in de kuip willen.
Op de website van de Commissie Gelijke Behandeling staat pontificaal Artikel 1 van de grondwet aangeduid, kennelijk met de opzet dat het naar de letter ervan zegt te handelen: Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
U leest het goed: levensovertuiging. Die is sedert de komst van de islam naar Nederland zodanig door dor zand onder gestoven dat de jammerende hoofddoeken erin geslaagd zijn de discriminatie wegens levensovertuiging ons land binnen te smokkelen.
En ik zou dit niet geschreven hebben als de Commissie Gelijke Behandeling zich niet had bemoeid met het besluit van een winkelier de personele hoofddoek te bannen uit zijn zaak. Zijn zaak, zeg ik met nadruk, zijn bezit, zijn zakelijke risico’s, zijn belastingplicht aan vadertje staat. Het gaat hier niet om een school die door de arme belastingbetalers betaald wordt, maar over een privé-eigendom waar een deel van Artikel 1 van de grondwet zomaar even opzij geschoven wordt om de door de islam verordonneerde ongelijkheid tussen man en vrouw te belonen.
Gelijkheid tussen man en vrouw impliceert namelijk dat de lusten en de lasten door beiden gedragen worden, en het dus onverdedigbaar is dat zelfs als het snikheet is vrouwen wel gehouden zijn een hoofddoek te dragen, maar mannen fris gekapt en blootshoofd door het leven kunnen.
De Commissie Gelijke Behandeling heeft zich hiermee als pleitbezorger van een vroegmiddeleeuwse discriminatoire cultuur, schuldig gemaakt aan het schaden van het begrip ongelijke behandeling. Want dat er maatschappelijk talloze vormen van ongelijke behandeling voorkomen valt niet te betwijfelen. Zoals door de commissie zelf ook regelmatig bewezen wordt, als die het recht van levensovertuiging met de botte bijl te lijf gaat om de islam in het gelijk te stellen. Daarom: weg met de Commissie Gelijke Behandeling.
Filantroop
