Geamuseerd zie ik toe hoe in de zogenaamde serieuze pers collega-journalisten elkaar schaamteloos te kak zetten. Nee, niet wegens leedvermaak, mijn hoge gehalte aan geamuseerdheid, maar gewoon omdat de dag- en weekbladen met dit niveau van ouwe-wijven-geroddel jarenlang rechtse politici en opiniemakers te grazen namen, en nu in arren moede à la Arabieren een vendetta tegen elkaar lijken te beginnen. En het gaat al zo “goed” met de serieuze dag- en weekbladen, die meer en meer te kampen krijgen met een veel te groot papieroffer tegenover een veel te laag aantal lezers. Ze zijn nu maar begonnen elkaar onder de gordel te besnuffelen en het eigen nest ermee te bevuilen. Het schijnt ingezet te zijn door het nog onlangs met een fake-prijs (Tegel) onderscheiden duo-journalisten, dat kennelijk niet in staat is solo een artikel te schrijven, en dus gedoemd is het samen te doen. Een kleine blik in de digitale versie van Vrij Nederland, want ik vertik het er een cent voor uit te geven, toont het beeld van de twee krakerstypen die deze tegel gezamenlijk richting huis mochten sjouwen in plaats van ermee te smijten.

Die tegel werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse feest voor de journalistiek in het Lucent Danstheater in Den Haag. Een feest? U leest het goed lieve lezers. Ook al bevindt de papieren pers zich in een bunker in z’n laatste dagen, feest zal er gevierd worden. Zal ook wel weer een lieve duit gekost hebben, maar de steeds dieper wegzakkende papieren pers moet iets om te bewijzen dat ‘ie er nog is. Van het alsmaar afnemende aantal vaste en losse lezers zal het niet komen. En omdat het toch al zo’n groot feest is bij de papieren pers, is er kennelijk besloten elkaar maar moreel te onthalzen, met nu als beoogd slachtoffer een gewezen blogger die opeens een serieuze journalist bij de Volkskrant blijkt te gaan worden nadat die eerst furore bij het zo gehate GeenStijl had gemaakt.

Nu is bekend dat de dag- en weekbladen als een speer het grote succes van de weblogs hebben trachten te copieren door naast de enorme papiermassa er ook nog een weblog bij te planten. En dat nadat er eerst een platvloerse poging gedaan werd de succesvolle weblogs bij het afval van het neo-nazisme te deponeren, hetgeen echter op een echec uitliep.

En er gaat geen moment onbenut voorbij dit staaltje nog eens te herhalen, wat ongeveer een tegenovergesteld effect heeft, want steeds meer mensen vinden het gemakkelijker even op het beeldscherm van de pc te snuffelen, in plaats van te wachten tot de puistige medemens een papiermassa door de brievenbus perst. Met dan ook nog het nadeel dat de berichtgeving die daarin te vernemen valt allang gepasseerd is door de actualiteit van de dag.

Met dat alles in het achterhoofd, snap je dan niet waarom een zichzelf respecterend weekblad als Vrij Nederland zich op een roddelniveau begeeft. Maar als ik even mijn geheugen raadpleeg, herinner ik me al eerder dat niveau, toen onder leiding van Xandra Schutte Vrij Nederland Ayaan Hirsi Ali ten onechte van bedrog over haar doodsbedreiging betichtte. Het was de periode dat de links pers begon deze islamcritica met alles wat rot was toe te smijten, tot en met de stinkende vis die in hun kranten verpakt was. En dat hield pas op toen Ayaan Hirsi Ali Nederland had verlaten, en in Vrij Nederland een artikel verscheen waarin de linkse Ayaan-haters, bij wijze van een schijnheilig mea culpa, opeens voor de financiering van Ayaan Hirsi Ali gingen pleitten.

Als ze niet al aan hun ondergang bezig waren zou je ze het bijna toewensen.

Filantroop