America goes home
Toen Amerika aan het oorlog voeren was in Irak, interviewde mijn nieuwsprogramma steeds maar oude Iraanse zwervers die vonden dat de Amerikanen maar moesten opkrassen. Nu Amerika ophoudt die oorlog te voeren, vinden ze prompt een zwerver die verklaart dat de Amerikanen de arme Irakezen schandelijk aan hun tragische lot overlaten. Je zou natuurlijk kunnen zeggen: wat een allemachtig objectief nieuwsprogramma. Maar het zit anders. Het enige motief van zo’n nieuwsredactie is Amerikahaat. Amerika heeft het altijd verkeerd gedaan. Ingewikkelder is het niet voor deze ideologisch misgroeide dwergen.
Op dezelfde dag konden ze trouwens ook van leer trekken tegen Tony Blair wiens memoires uitkomen – die Tony Blair die de euvele moed heeft gehad de zijde van Amerika te kiezen. Nog steeds wordt erop aangedrongen hem als een ‘warmonger’ te zien. Trouwens, hele massa’s katten-, kruiden- en karmavrouwtjes liepen dat indertijd al te schreeuwen in de straten van Londen. En zij zullen het wel weten, nietwaar?
Ik heb het altijd jammer gevonden dat Al-Qaeda niet in plaats van het World Trade Center in New York de Amsterdamse binnenstad heeft weggevaagd. Dan hadden we eens kunnen zien dat de Nederlanders dan compleet anders gereageerd hadden. Ik neem toch aan dat ze dan wel van mening zouden zijn geweest dat er iets teruggedaan moest worden. Maar nu die lullige Amerikanen getroffen waren, was de ramp gauw vergeten en was iedere reactie erop verdacht. Ja, je kon in een Amsterdams café al gauw zonder je leven te riskeren hardop verklaren dat de Amerikanen ‘erom gevraagd hadden’. Hoe, dat werd nooit erg duidelijk.
Mogelijk door rijkdom en macht te bezitten. Dat was volgens Jean-François Revel (ooit directeur van het Franse weekblad L’Express) een van de voornaamste redenen van het onder onze halfintellectuelen maar ook in de Arabische wereld zo wijd verbreide antiamerikanisme: jaloezie. Zijn perfecte boek ‘L’obsession anti-américaine’ is voor zover ik weet nooit in het Nederlands vertaald. Men wil bij ons niet gestoord worden in z’n vooroordelen.
Boudewijn van Houten (1939) is een Nederlandse schrijver die al sinds vele jaren in België woont. In 1970 debuteerde hij met Onze hoogmoed – het waargebeurde verhaal van een groep studenten die de PTT oplichtte. Andere bekende boeken van hem zijn Zoveel lol – een jaar in het studentencorps (herdrukt als De Ontgroening), Fout (de nuchtere balans van zijn jeugd in een collaborateursgezin) en Erotisch Dagboek. Van Houten bedrijft vele literaire genres. Recent verschenen Mijn auto’s (Een autobiografie) en Een lichtzinnig leven – beide uitgegeven door Aspekt.
