Hoogzwangere wolken hangen boven het land. De politieke skeletten Ben Bot (CDA) en Joris Voorhoeve (VVD en D66) waarschuwen voor zwaar weer op komst als Geert Wilders het aanstaande kabinet gaat gedogen. En net nu er stennis is over de PVV-luis in de pels Hero Brinkman, die kennelijk vindt dat Nederland geen gidsland meer hoeft te zijn op mensenrechtengebied. Met de skeletten ben ik het oneens, met de stelling dat ons land niet langer de broekzakken binnenstebuiten hoeven te keren om de wereld te verbeteren ben ik het hartgrondig eens. De grote boze wereld is een bedelaar die het eigen volk onderdrukt, uitbuit en zich tot de tanden bewapent, om vervolgens aan het Nederlandse loket aan te kloppen voor een flinke som geld die het corrumperend zoekmaakt. Als kongsi binnen de VN zetten de grijpgrage armoelanden bovendien de wereld op z’n kop door democratieën te verguizen en omver te lopen met een tomeloze stroom van vluchtelingen en gelukszoekers.

De skeletten Ben Bot en Joris Voorhoeve waarschuwen voor winstderving van de bedrijven als Wilders het centrumrechtse kabinet zou gedogen. Ook vrezen ze dat de corrupte en totalitaire armoelanden minder door het loket toegeschoven krijgen. Maar toch, ons land mag dan gidsland op mensenrechtengebied zijn, de ondernemers die door het gedogen van Wilders winstderving vrezen, zijn lichte kooien die zich gretig laten bestuiven door mensenrechtenschenders en moslimdictators die van onze zuurverdiende centen aan hun gerief geholpen worden. Als ondernemers het niet zo nauw nemen met de staat van mensenrechten van de landen waarmee ze zaken doen, doemt de vraag meteen op waarom Wilders dan op rauwe eieren zou moeten lopen.

Mede dankzij de bezorgde ondernemers en de zak ontwikkelingscenten kunnen totalitaire regimes aan de macht blijven om mensrechten te blijven schenden. Mede dankzij Ben Bot en Joris Voorhoeve is er in de Verenigde Naties een machtig blok van onkiese regimes ontstaan dat vooral tot doel gekozen heeft succesvolle democratieën naar het leven te staan, arm te bedelen en vol te stouwen met volk dat het zelf liever kwijt dan rijk is.

Waar ergens staat in graniet gebeiteld dat Nederland gids- en wegleefland moet zijn en blijven, en wat levert het eigenlijk op? Je mag toch hopen dat de van de burgers afgedwongen filantropie ergens toe leidt. Een betere wereld lijkt niet aanstaande, want het aantal dictaturen lijkt eerder toe dan af te nemen, naast dat die in toenemende mate de internationale rechtsorde domineren.

Er is bovendien niets onzindelijks aan de gedachte landen die aan de verslaving aan ontwikkelingsgeld lijden een stevige ontwenningskuur aan te bieden. Verslaving leidt slechts tot labiliteit en apathie. Volk dat nutteloos voor een stoffige woning en achter een glas thee voor zich uit zit te staren produceert niets en grijpt als de thee op is naar de machete.

Naties die zich bepaald niet uit de naad gewerkt hebben mensrechten te bevorderen kunnen zich verheugen op een economische groei die door het plafond schiet, terwijl ons gidsland verkommert en de oorspronkelijke bevolking de hielen moet lichten uit wijken waar onze menslievendheid zo groots bedreven werd dat we er stank voor dank voor terugkregen.

Dat het mogelijk op handen zijnde gedoogkabinet eindelijk wil gaan schoffelen in de tuinen van de weggeefmaffia is niet anders dan het plegen van achterstallig onderhoud, als je weet dat sedert de uitvinding van ontwikkelingshulp miljarden onnuttig aan nare regimes weggeschonken werden, en linkse mensenrechtenfanatici zich er riant door lieten financieren. René Danen en Gretta Duisenberg putten er de revenuen uit dankzij de duitendieven van Oxfam Novib.

Aan elk feest komt ooit een eind, en meestal wordt het dan slingers, roltongen, confetti, lege flessen en sigarettenpeuken opruimen. Alleen is het altijd lastig de laatste feestgangers ervan te overtuigen dat het feest voorbij is.

Filantroop

Reageren? Dat kan op Artikel 7.