De NSBïsering van de PVV kabbelt rustig voort terwijl de informatie voor een centrumrechts gedoogkabinet vordert. De PvdA-professor Frans Leijnse houdt daarover een geschreven oratie in De Volkskrant en laat daarin de Amerikaanse historicus en zelfverklaarde fascisme-expert, Robert Paxton, de PVV fascistisch noemen op grond van enkele losvaste indicaties. Om meteen maar met mijn fraaie in art deco-schrijnwerk uitgevoerde voordeur dit weblog binnen te stormen deze ontboezeming van de professor, die moet aantonen dat de PVV volgens Robert Paxton fascistisch is: Een gevoel van overweldigende crisis waar geen traditionele oplossingen voor zijn; het geloof dat de eigen groep geslachtofferd wordt, wat elke daad tegen in- en externe vijanden rechtvaardigt, en de vrees dat de groep door buitenlandse invloeden zal verzwakken; de noodzaak voor een hechtere integratie van een zuiverder gemeenschap; de behoefte aan gezag door natuurlijke leiders, culminerend in een nationale leider, wiens instinct gaat boven de abstracte en universele rede; en het recht van het uitverkoren volk om anderen te domineren.

De oplettende lezer zal weinig innerlijke tegenwerpingen ondervinden in deze opsomming de islam te herkennen. Een niet onaardige getuigenis à decharge voor Geert Wilders in de rechtzaak tegen hem. En om Wilders nog verder op weg te helpen deze als waardevolle aanvulling op de these dat de islam toch écht fascistisch is: Fascistische politiek kenmerkt zich dus door sterke accenten op de zuiverheid van de ‘eigen groep en haar cultuur’, op de bedreiging daarvan door externe (buitenlanders) en interne vijanden, op de noodzaak tot zuivering van de gemeenschap, op de terechte verongelijktheid van de eigen groep (slachtofferschap) en op de belichaming daarvan door één leider.

Om de PVV ongewild te vrijwaren van fascistische verdenkingen krabbelt de professor dit nog in de linkse haatkrant:  De PVV kent geen leden, kaderleden of bestuurders en wordt bestuurd volgens het ‘leidersprincipe’. De partijvoorman profileert zich tevens als enige woordvoerder van alle Nederlanders die in hun cultuur en samenleving slachtoffer dreigen te worden van een van binnen en buiten komend kwaad.

Zowel Robert Paxton als de domme professor Frans Leijnse zouden toch moeten weten dat fascistische en nationaalsocialistische partijen (evenals communistische) juist wél leden hadden. De partijleden leden aan zulk een sterk onderling antagonisme dat het bloed tijdens het interbellum rijkelijk door de riolering stroomde.

Ook van de Nederlandse fascistische en nationaalsocialistische partijen kon men lid worden, en dat is heden ten dage nog steeds zo, getuige het feit dat de neonazi’s van de NVU lid van hun geliefde partij kunnen worden.

Binnen de NSB was vrijwel vanaf de oprichting in 1931 een stromingenstrijd tussen nationalistische en annexionistische leden gaande.

De NSNAP, een Nederlands plagiaat van de Duitse NSDAP, versplinterde zelfs zodanig dat er een trio van gemaakt werd met ieder een eigen leider aan het hoofd van de tafel: NSNAP-Van Rappard, NSNAP-Smit en NSNAP-Majoor Kruyt.

En na zorgvuldige transcriptie hier nog even een beschrijving van de eeuwenlange islamitische traditie de volgelingen van “foute” religiën inclusief de daaraan inherente sacrale geschriften uit te bannen, zo niet volledig te vernietigen: Om die reden moet het heilige boek ‘de Koran worden verboden’, mag ‘er geen moskee meer bijkomen’ en dienen op korte termijn ‘miljoenen moslims uit Europa te worden uitgezet’, terwijl ‘personen uit moslimlanden Europa niet meer binnen mogen komen.

Wie enigszins historisch onderlegd is weet immers dat miljoenen christenen en honderdduizenden Joden uit de door de islam veroverde en geïslamiseerde gebieden verdreven zijn, naast dat de vrijheid van drukpers onder Koranieke curetele gesteld werd.

Bij deze opsomming van indicerende condities waarop de PVV als fascistisch aangemerkt zou moeten worden, wakkert de professor het gevoel aan dat Wilders in plaats van zelf fascist te zijn juist de antifascist is die de voedingsbodem waarop het fascisme zich weet te vestigen met een antisceptisch middel besprenkelt.

Zowel Robert Paxton als de professor weten dat het fascisme een ideologie is die zich niet alleen aan rigide regels conformeert, maar zich ook een tot cultus verheven uiterlijk idioom permitteert.

Het fascisme en de islam delen namelijk niet alleen de hang naar het totalitarisme en het recht van het uitverkoren volk om anderen te domineren, ze delen ook een voorliefde voor een aan de ideologie inherente uitmonstering en architectuur, die aan de mensheid dictatoriaal opgedrongen wordt.

Tot slot, de epiloog van de pruilende de professor mag ik zeker niet aan de lezers onthouden want die staat als een pollepel in de porridge: Rechts kan dan alleen verder regeren onder leiding van de PVV, die zijn programma onverkort zal uitvoeren. Of het moet zijn dat inmiddels een verenigde centrum-linkse meerderheid is ontstaan die de macht kan overnemen.

In beide scenario’s wordt er van christen-democratisch en liberaal ‘redelijk’ rechts weinig meer vernomen. Door in te zetten op rechtse polarisatie, en daarbij bijzonder weinig kieskeurig te zijn, heeft het politieke midden dan zichzelf vernietigd.

Je bent geneigd je af te vragen, als de PVV werkelijk de fascistische bedreiging is, waarom de PvdA onder Job Cohen het middenkabinet van VVD, PvdA en CDA zo resoluut van de hand wees en daarmee de weg vrijmaakte voor de grote bedreiging waar de professor slapeloze nachten van heeft.

Filantroop

Reageren? Dat kan op artikel 7.