De ouders van de jongen die vorig jaar tijdens de strandrellen in Hoek van Holland werd doodgeschoten, eisen dat de agent die het schot loste alsnog wordt vervolgd. Daarnaast moeten ook zijn collega’s  en de verantwoordelijke  commissaris voor het gerecht worden gesleept. Tot zo ver niet echt iets bijzonders: ouders van een doodgeschoten jongen zijn begrijpelijk emotioneel en weinig rationeel. Dat hun zoon aanwezig was bij de rellen staat vast, maar de ouders twijfelen eraan of hij ook daadwerkelijk meedeed aan de rellen, onder het aloude wijdverbreide ouderlijke motto dat “mijn kind zulke dingen niet doet.” Akkoord, als we elke ouder van de daar aanwezige relschoppers gaan polsen zullen we merken dat niemand denkt dat zijn eigen lieve kind zoiets doet. De regen van stenen zal derhalve wel spontaan uit de hemel zijn neergedaald op de hoofden van de agenten, die daar nota bene waren om het feest in goede banen te leiden. Logisch dus. Maar dat een advocaat er als de kippen bij is om er een zaak van te maken en tegen alle rapporten, videobeelden en verklaringen in, te beweren dat de ouders in hun recht staan en dat de agenten helemaal niet zo erg werden bedreigd, tart elke beschrijving.  Vals inspelen op verdriet en emotionele boosheid van de ouders, en een klap in het gezicht van de betrokken agenten. De politie als boosdoener: welkom in Nederland.

Eens in de zoveel tijd is het raak: een agent lost een schot. In alle gevallen waarin dit voorkomt lijkt er sprake te zijn van een zeer bedreigende situatie, zoals de agent die werd belaagd door een dolgedraaide malloot die voor zijn neus met een mes stond te zwaaien en er mee wilde steken.  De agent werd vervolgd, en uiteindelijk – na een ellenlang en vernederend onderzoek naar de oorzaken, waarbij de familie en vrienden van het  hooggeachte slachtoffer onder begrijpend geknik uitvoerig werden gehoord- vrijgesproken omdat “er redenen waren voor de agent om zijn dienstwapen te hanteren.” Dat wisten we dus al op het moment dat hij bijna aan het mes werd geregen, maar enfin: theoretisch was het denkbaar dat de messentrekker net op dat moment gewoon een appeltje wilde schillen op 1 centimenter afstand van de keel van de agent, nietwaar?

En nu Hoek van Holland: volgens de officiële lezing, die gestaafd wordt door beeldmateriaal, geluidsopnamen en talloze getuigenverklaringen, werd een kleine groep agenten zeer in het nauw gedreven door een immense groep stijf van de pillen staande raddraaiers, waaronder een harde kern van voetbalhooligans. Agenten voelden zich met de dood bedreigd en werden zeer ernstig bejegend en aangevallen. Er werden waarschuwingsschoten gelost die geen indruk maakten. Eén van deze kogels heeft waarschijnlijk de jongen in kwestie dodelijk geraakt. Saillant detail: de agenten die hem en andere slachtoffers te hulp wilden komen werd dit door een horde krankzinnige idioten onmogelijk gemaakt, zoals we tegenwoordig vaker zien met hulpverleners.

En dan staat daar weer zo’n uit de linkse jaren 70 voortgekomen halleluja-advocaat die heeft geleerd dat  daders van misdrijven eigenlijk slachtoffers zijn van een harde maatschappij, die in stand wordt gehouden door de politie, die daarmee je natuurlijke vijand dient te zijn. GroenLinks ijvert al jaren om ME’ers uit te rusten met een rugnummer, zodat tuig dat een tik krijgt, deze ME’er later met succes kan aanklagen. Hoe ver zijn we in dit land weggezakt met zijn allen?

Volgens de advocaat viel het allemaal wel mee en had de agent niet mogen schieten. Natuurlijk. Het was een heel fijn feest, en de politie had daar helemaal niet hoeven zijn. Zo’n horde hooligans…ach, ‘t zijn beste jongens zonder kwaad in de zin. En waarom zou je een dienstwapen dragen als er ook klapperpistooltjes op de markt zijn? Zo’n klappertje is afdoende om schrik aan te jagen. Daarna de geschrokken feestvierder wel even troosten natuurlijk.   Welkom in de wereld van onze wereldvreemde strafpleiters. Met het wetboek in de hand je gelijk halen terwijl je van binnen donders goed weet dat je geen gelijk hebt.  Het is weliswaar de rol van de advocaat, maar niettemin heb je ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Want er is hiermee nog iets aan de hand. Het voornemen deze agenten te willen vervolgen, draagt niet erg bij aan het moreel gezag van de politie. Relschoppers zullen nu nog meer dan voorheen het gezag van de politie tarten in de wetenschap dat de politie nauwelijks iets mag op straffe van vervolging. Er wordt een grens verlegd, daar waar deze juist de andere kant op gelegd zou moeten worden. Reltrappers pak je niet aan door de politie te degraderen tot machteloze padvinders, maar door een no nonsense aanpak met verdergaande bevoegdheden voor de politie.   Zero tolerance.

Ik ben het er mee eens dat politieacties met fatale afloop onderzocht moeten worden, maar het is met dank aan de linkse politieke partijen zó ver doogeschoten dat je feitelijk al verdacht bent als je überhaupt bij de politie gaat. De omgekeerde wereld dus, en het is te hopen dat het nieuwe kabinet hier aandacht aan besteedt en deze doorgeschoten waanzin enigszins kan terugdraaien.  Want wie er in de gevangenis horen zijn de relschoppers, niet de politie. En ouders moeten in zijn algemeenheid (niet specifiek deze ouders) eens afleren te denken dat hun kind heilig is en dat het in een groep uitsluitend de kinderen van een ander zijn die iets uitvreten.

Richard Bosma

Reageren? Dat kan in artikel 7