De door mij aangedragen punten boeten in de context van mijn stukje gewoon helemaal niets aan kracht in.

Tuurlijk Percolator. Jouw kritische opmerkingen over de elektrische auto *zoals die nu bestaat* zijn grotendeels terecht.

Daarom schetste ik dan ook het grotere verband. En dat is dat de verdere elektrificatie van de economie (inclusief alle transportmiddelen) onvermijdelijk is. Geen kwestie van voorkeuren dus, dit gaat gewoon gebeuren.

Want de fossiele brandstoffen zijn nu eenmaal eindig, hoe je het keert of wendt. Dus of het nu tien, twintig, vijftig of honderd jaar duurt: uiteindelijk zullen we deze moeten missen. Liever eerder dan later, zodat we nog wat overhouden om als grondstof te gebruiken.

Deze context is dus 100% dwingend, en noopt ons om een inventieve slag te maken naar elektrificering van nagenoeg alle energiegebruikers, dus ook auto’s.

Waarmee ik maar wilde aangeven dat de door jou als ‘modieus onding’ bestempelde elektrische auto nog geen eindproduct is, maar slechts een tussenfase.

Die elektrische auto – in meer geavanceerde vorm – komt er dus sowieso. Jouw stukje suggereert echter dat we met die ontwikkeling maar beter kunnen stoppen. En dat lijkt me niet verstandig.

Eén ding staat vast: de dagen van de door explosiemotoren aangedreven motorvoertuigen zijn geteld.

Ik stel vast dat de inhoudelijke overlap met het onderwerp uit mijn artikeltje hierboven (de elektrische auto) minder dan 5% bedraagt. Daarom begrijp ik eerlijk gezegd ook niet zo goed dat je zo’n grote broek aantrekt in je eerste reactie op mijn stuk (@20). Er is weinig relatie. Jouw verhaal is erg breed ingezet op de toekomstige globale energie-infrastructuur, het mijne heel specifiek op de tekortkomingen van de elektrische auto, zoals die momenteel aan ons wordt gepresenteerd. De door mij aangedragen punten boeten in de context van mijn stukje gewoon helemaal niets aan kracht in.

Jouw (visionaire) verhaal verdient overigens wel een afzonderlijke bespreking, vind ik. Ik zou je ter overweging willen geven om het als Ingezonden Stuk aan de Redactie van Het Nieuwe Journaal te sturen met het verzoek het te plaatsen. Het zou nog mooier zijn als je het enigszins zou kunnen samenvatten tot een behapbaar artikel, waarbij het oorspronkelijke plan als PDF wordt meegelinkt.

Bedankt voor de uitleg.

Overigens wees gerust, vanavond zal ik je een mailtje sturen via je website om je plannetje op te vragen.

Gepost door: percolator op: 15 maart 2010 om 00:27 [32]

NB. Ik zal morgen je plan annex jongensdroom opvragen. Ik ga nu naar bed.

Sindsdien niets meer vernomen.
Bommetje gooien en wegwezen?

Eindelijk een weerspreking die hout lijkt te snijden. Grootschalige toepassing op basis van accu’s, met de huidige grondstoffen, lijkt inderdaad problematisch.

Maar we moeten ook van die accu af, als enige energiedrager. Vandaar mijn suggestie voor inductief opladen (alleen op het hoofdwegennet, niet in straten in de wijk). Die elektra-opslag is volop in ontwikkeling, geef dat even de tijd.

En merk ook even op hoe onze jongelui van TU Delft jaar op jaar successen behalen met hun zonnestroomauto, waarmee ze zonder één druppel benzine door heel Australië tuffen. Dat is het ene uiterste, de loodzware accu het andere. Ergens daartussen in, met een combinatie van technieken die sommigen nu nog voor onmogelijk houden, zal een oplossing komen die optimaal werkzaam is.

Zoals Arie al aangaf: de verbrandingsmotor is aan het eind van zijn levenscyclus, of daar eigenlijk al aan voorbij. Alsof je paard en wagen wilt handhaven terwijl de auto al is uitgevonden.

Er is helemaal geen energietekort, net zoals het ‘klimaatprobleem’ een hoax is. Eén uurtje instraling van de zon op de aarde is genoeg om alle menselijke activiteit honderd jaar lang van energie te voorzien. Mits…

En dat is dus het enige probleem, en de technologische uitdaging: de transmissie. Hoe maak je al die gratis energie die dagelijks in overvloed letterlijk uit de lucht komt vallen, bruikbaar voor de mens?

Maar daar komt het niet van, zo lang wij angstvallig vast blijven zitten in onze olie-, kolen-, gas- en uraniumverslaving. Hier is een stevige mind-shift nodig.

Zoals ik in mijn Saharaplan uiteen heb gezet (maar niemand vraagt het op, dus herhaal ik het hier maar even): alle door ons gebruikte ‘energiedragers’ zijn afgeleiden van zonne-energie. En dus per definitie weinig rendabel. Ook wind wordt veroorzaakt door de zon (namelijk door temperatuur- en overeenkomstige luchtdrukverschillen). Mede daardoor zijn windmolens zo inefficënt. Maar ook de geconcentreerde energie van honderden miljoenen jaren zonlicht (in gas, olie en steenkool) is secundaire energie. Verbranding daarvan is eenmalig en hoe dan ook vervuilend. En we hebben die delfstoffen nog hard nodig als grondstof voor pakweg 80 à 90% van onze producten.

Energiegebruik d.m.v. fossiele brandstoffen is dus hopeloos ouderwets. Want onze aarde wordt dagelijks voorzien van een bombardement van gratis energie. Daar kunnen wij zomaar op intappen. En de meest directe verbinding, met het minste verlies, tussen zonne-energie en het energiegebruik door de mens is nu eenmaal… elektriciteit.

De les is dus, dat wij daar al onze creatieve enrergie op zouden moeten concentreren, om dat mogelijk te maken. Gewoon omdat het zo logisch is als maar kan.

Ook voor het milieu zouden die mijnen een super aantasting zijn, want we zullen sowieso ook niet zo gelukkig zijn dat al het gevonden metaal zal zitten in woestijn-gebieden zonder inwoners: er zal genoeg gevonden worden in oerwoud gebieden enz…

Mensen die denken dat grote mijnen geen aanslag zijn, moeten eens naar de bruinkoolmijnen net over de limburgse grens in Duitsland gaan kijken.

En dan zijn de grootste voorstanders vaak zogenaamde ‘milieubewuste’ mensen. Langer dan hun neus kijken doen ze niet.

Ook zal de prijs door de zeer grote vraag en het steeds moeilijker vinden van die metalen door het dak vliegen, wat ook de haalbaarheid weer onmogelijker maakt. Lithium is door de vraag in laptops en mobieltjes in de laatste 10 jaar al door het dak gegaan. Dus die batterijen kosten nu al 1000-en euro´s, nou, die worden bij het invoeren van grootschalige electrische auto´s duurder dan de hele auto bij elkaar, met gemak.

Nee, electrische auto´s op lithium of nickel batterijen is totaal, maar dan ook totaal onhaalbaar.

En over het rendement van electrische auto´s: dat is wel hoog, maar het transport verlies van centrale naar auto wordt vaak verzwegen, en dat is niet verwaarloosbaar.

Inductie techniek is voorlopig niet haalbaar, door de gezondheidsbezwaren die al zijn genoemd en het grote verlies aan energie wanneer er plots geen auto´s meer rijden, maar de wegen wel van energie worden voorzien om ‘mogelijke’ auto´s te kunnen laten rondrijden.

Idd., grootschalige invoering van electrische auto´s is voorlopig nog ver weg, voor enige ‘rijke’ voorbestemden op deze aarde kan het inderdaad, maar massaproductie is, vooral op accú’s of inductie, gekkenwerk.

Energie kunnen we ook prima opwekken in Spanje (zeker als de verwoestijning een beetje doorzet) of in eigen land (atoomstroom).

Iedereen die een beetje de technische ontwikkelingen volgt, kan zien dat de verbrandingsmotor een onding is dat bijna uitontwikkeld is. Je kan nog wat halen uit directe inspuiting, je kan er een hybride aandrijving aan toevoegen, maar hoe eerder we een compacte, stille aandrijving gaan gebruiken, hoe beter.

Waarom zouden andere landen ‘afhankelijk’ worden van Nederlandse techniek? Is de rest van de ontwikkelde wereld dom, of zo?

Met ‘onze’ techniek bedoelde ik uiteraard die van de ontwikkelde landen, niet van Nederland.

Ik doelde inderdaad op een ruilsysteem als het Camping Gaz-tankje. Hoe je dat vormgeeft is van later zorg: gezamenlijke aankoop, lease, huur, abonnement, als het maar een eerlijk systeem is. De kern is dat als jij wilt vasthouden aan het bezit van een eigen accu, je niet kunt omwisselen.

@ Jan

Ik hoor weer niet hoe de stroom-adept zijn elektrieke speeltje wil financieren, laat staan, wil aanleggen.

Met publiek-private samenwerking. En zodra de winstgevendheid bij iedereen is doorgedrongen zullen de investeerders in de rij staan.

“In verband met een stroomstoring kende Nederland de langste file van de eeuw: 6000 km”.

Nee, door de aanleg van een ‘electric grid’, een verfijnd ‘slim’ netwerk van diverse stroombronnen, zullen storingen vrijwel niet meer voorkomen, en zeker niet op grote schaal.