Onwelgevallige klimaattop doodgezwegen in de media
Wist u dat van 8 tot 10 maart jongstleden in New York the 2009 International Confe-rence on Climate Change werd gehou-den, een klimaat-conferentie waar meer dan 600 wetenschap-pers zich gezamenlijk bogen over de staat van het klimaat? Nee? Wist u dat niet? Nou, deze conferentie werd geopend met de inmiddels gebruikelijke vrijheidslievende toespraak van Vaclav Klaus, de president van Tsjechië, die onlangs in het Europees Parlement nog werd getrakteerd op een progressief fluitconcert. En professor Richard Lindzen van het Massachusetts Institute of Technology zette de toon met rake opmerkingen als “When it comes to global warming hysteria, neither gross ignorance nor even grosser dishonesty has been in short supply. But we will win this debate, for we are right and they are wrong“.
Overigens had ik dit ook allemaal niet geweten als ik van de berichtgeving van de Nederlandse main stream media afhankelijk was geweest. Deze klimaattop is namelijk volstrekt genegeerd door de binnenlandse media. Van het NOS Journaal tot de Volkskrant, van het NRC Handelsblad tot EenVandaag, van Trouw tot NOVA, van het Radio 1 Journaal tot Netwerk, overal zwegen de journalisten als het graf. En ook de nieuws- en actualiteitenrubrieken van BNR Nieuwsradio, RTL en SBS maakten er geen woorden aan vuil. Zelfs de Telegraaf en Elsevier lieten het afweten, terwijl laatstgenoemd opinieblad toch de wetenschapsjournalist Simon Rozendaal in huis heeft, die nooit te beroerd is om de uitwassen van de klimaathysterie aan de kaak te stellen. (Ze zijn er gelukkig nog, journalisten die hun vak serieus nemen, maar je moet ze wel met een vergrootglas zoeken.)
Hoe is dit in hemelsnaam te verklaren? Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) van de Verenigde Naties (VN) kan geen rapport uitbrengen of er wordt uitgebreid over geouwehoerd in diezelfde media. Deskundologen buitelen maand na maand, dag in dag uit, over elkaar heen om de ander in doemscenario’s te overtreffen. Uit de bureaucratische krochten van de Europese Unie kan geen natte wind waaien met een klimaatluchtje zonder dat het in alle kranten wordt besproken en geanalyseerd. De VN kan geen klimaattop organiseren of er wordt vanaf een jaar voor de aanvang al regelmatig over gefilosofeerd op televisie en in de pers. Altijd op een alarmerende manier, altijd alsof de hele wereld op instorten staat, altijd alsof de aarde morgen vergaat. En er kan geen ijsschots afbreken op de Noordpool of het is ‘s avonds te zien in het NOS Journaal, dat er bovendien geen enkel probleem mee heeft om elke natuurramp waar ook ter wereld tersluiks, maar steevast, te associëren met het broeikaseffect, ofschoon daarvoor absoluut geen wetenschappelijke onderbouwing bestaat.
Kortom, er hoeft maar iets te gebeuren in deze wereld, hoe onbetekenend ook, dat in de verste verte mogelijk zou kunnen wijzen op de bevestiging van de global warming theorie, en er is wel een redactie van een Nederlandse krant of actualiteitenprogramma, die het oppikt. Niets lijkt te ontsnappen aan de eenzijdige aandacht van het journaille. Zolang het maar in dienst staat van de erkenning van de broeikasmythe is het goed.
Hoe is het dan mogelijk dat de recente klimaattop, die (evenals vorig jaar rond deze tijd) werd georganiseerd door het Amerikaanse Heartland Institute, geen enkele aandacht krijgt en kreeg in de Nederlandse media? Betreft het hier soms een of ander obscuur congresje? Hebben we het over de samenscholing van een louche clubje amateurs? Nee, alles behalve dat, want de klimaatconferentie kwam wel ruimschoots aan de orde in de Amerikaanse media. Daar leidde dat ook tot stevige debatten tussen aanhangers en tegenstanders van de klimaathysterie.
Het antwoord is eigenlijk verrassend simpel. Het betrof daar in New York een klimaatconferentie van criticasters van de global warming theorie en het broeikaseffect. Het was een bijeenkomst van kritische wetenschappers die hun stem willen laten horen in het klimaatdebat. Zij worden ook wel klimaatsceptici genoemd, maar die kan men op de redacties van de Nederlandse omroepen en kranten missen als kiespijn. De klimaatalarmisten, waartoe de overgrote meerderheid van de journalisten in Nederland gerekend kan worden, zitten immers helemaal niet te wachten op een inhoudelijk debat over de klimaatontwikkeling. Dat leidt alleen maar tot de presentatie van andere gezichtspunten, die in het slechtste geval ook nog eens heel redelijk overkomen, en daarmee tot afkalving van de steun voor de orthodoxe klimaatkerk van Al Gore. En onvoorwaardelijke steun, dat is wat men koste wat het kost wil bereiken, ter meerdere eer en glorie van het hogere ideaal: de bestrijding van het duivelse broeikaseffect.
En dús wordt een belangrijke maar dissidente klimaatconferentie volledig doodgezwegen. Met voorbedachte rade. Zo doen we dat bij de vaderlandse media.
Maar wat zijn dan precies die feiten waar de Nederlandse klimaathysterici zo bang voor zijn? Wat zijn de standpunten waar zij niet mee geconfronteerd wensen te worden? Enkele citaten van deelnemers aan deze onthullende klimaatconferentie:
Arthur Robinson (Oregon Institute of Science and Medicine, USA): “There is no convincing scientific evidence that human release of carbon dioxide, methane, or other greenhouse gasses is causing or will, in the foreseeable future, cause catastrophic heating of the Earth’s atmosphere and disruption of the Earth’s climate. Moreover, there is substantial scientific evidence that increases in atmospheric carbon dioxide produce many beneficial effects upon the natural plant and animal environments of the Earth.”
Lawrence Solomon (National Post, Canada): “Environmentalists in the third-world are not buying the carbon offsets mechanisms set up to serve the Kyoto Protocol, and are organizing into strong local groups to fight to maintain their property rights.”
Lord Christopher Monckton (former science advisor to British Prime Minister Margaret Thatcher, UK): “There was no climate crisis, there is no climate crisis and there will be no climate crisis. The correct solution to global warming is to have the courage to do nothing. (…) Some of the deliberately misleading myths about climate change, propagated by warming alarmists, include:
- ‘Global warming is happening now’ – it’s actually cooling.
- ‘Global warming is getting worse’ – it’s actually getting better.
- ‘Arctic sea ice is disappearing’ – in fact, there is no discernable trend in winter sea ice area over the last 30 years.
- ‘Antarctic sea ice is disappearing’ – in fact, the area of sea-ice around Antarctica reached a 30 year record high in 2007.
- ‘The Great Barrier Reef is being damaged by global warming’ – in fact, there is no trend in the sea surface temperature of the reef over the last 40 years.
- ‘Hurricanes are being made worse by global warming’ – rather, the accumulated cyclone energy index recorded its lowest value in the last 30 years in Oct. 2008.”
(Voor het volledige verslag en achtergrondinformatie, zie: bron, bron, bron en bron.)
Kijk, daar zit geen woord Swahili bij. Het is maar dat u het weet.
Percolator, voor al uw sterke koffie
P.S. Van Simon Rozendaal verwacht ik binnenkort nog wel een stukje op zijn weblog bij Elsevier over deze in Nederland totaal verzwegen klimaattop. Hij is immers Neerlands lichtende baken in klimaathysterische dagen. Simon, waar wacht je op?
De mensen die menen dat de mensheid verantwoordelijk is voor het opwarmen van de aarde lijden naar mijn mening aan een soort grootheid waanzin.
De mensheid verhoudt zich tot de aarde als een zandkorreltje in de woestijn.
Reken maar mee:
In mijn kamer staat een globe. Doorsnede 40 cm. Ongeveer een flinke strandbal dus.
Schaal: 32 mm is 1000 km.
10 km is dus 0.32 mm. Een blok van 10km bij 10km bij 10km is dus op mijn globe 0.32×0.32×0.32 mm.
Ongeveer dus zo groot als een korreltje suiker.
Delen we dat korreltje suiker in acht gelijke delen krijgen we 5kmx5kmx5km
Nu even voor de verbeelding.
We gaan telefooncellen stapelen van 1mtr bij 1 mtr bij 2 mtr en plaatsen in elke telefooncel een mens.
Kunnen we in 5x5x5km ruim 60 miljard telefooncellen stapelen of mensen herbergen.
Nu bestaat de wereldbevolking uit ongeveer 6 miljard mensen. Dat is dus maar een tiende deel van mijn telefoonstapel voorbeeld.
Dat korreltje suiker dus eerst door 8 delen en dan dat een-achste deel door tien delen en dan heb je de hele mensheid bij elkaar.
Ten opzichte van de aarde zijn we te verwaarlozen klein.
Met uitzondering van Albert Gore natuurlijk.